بازخوانی یک دیالوگ

و به خاطر آور آن هنگام را که پروردگارت به فرشتگان فرمود:« من بشری را از گل می آفرینم. آنگاه که نظامش بخشیدم و از روح خویش در او دمیدم، برایش به سجده افتید.»

 پس تمام فرشتگان سجده کردند جز ابلیس که تکبّر ورزید و از کافران بود.

فرمود :«ای ابلیس. چه چیز مانعت شد از سجده بر مخلوقی که با قدرت خویش آفریدمش ؟ آیا تکبّر نمودی یا که از برترین ها بودی؟»

گفت:«من از او بهتر ام؛ مرا از آتش آفریده ای و او را از گل.»

فرمود:« از آسمان ها خارج شو که تو رانده از درگاه من ای و قطعا لعنت من بر تو تا روز قیامت خواهد پایید.»

گفت:« پروردگارم! تا روز برانگیخته شدن انسان ها مهلتم ده.»

 فرمود:« تو از مهلت داده شدگان ای امّا تا زمان معیّن.»

گفت:« به عزّتت سوگند که همه ی آنان را گمراه خواهم ساخت مگر بندگان خالصت را - از میانشان.»

 فرمود:« به حق سوگند- و حق می گویم- که جهنّم را از تو و از هر که از تو پیروی کند، آکنده خواهم ساخت.»

 

قرآن کریم-آیات 71تا85 سوره ی ص

/ 0 نظر / 7 بازدید